Blog
Nog 20 jaar en dan zijn we gezond?!
Sommige momenten in je leven kun je precies terughalen. Je weet waar je was, ...
Onze Nationale Wandeluitdaging wandelaar en nu wandelbegeleider Bianca is in twee jaar tijd van niet wandelen naar 15 km aan een stuk wandelen gegaan.
Datum
Monday 10 March 2025
Leestijd
4 minuten
Ruim 25 jaar zat Bianca Koot (52 jaar) thuis. Door enorme pijn in haar spieren kon zij niet meer werken en niet goed deelnemen aan de maatschappij. Door een eigen fysioplan, de hulp van een buurman én een wandelgroep gaat het weer beter met haar. Bianca: “Ik ben zelfs wandelbegeleider van de wandelgroepen geworden!”
“Tot 5 jaar geleden kon ik door mijn fibromyalgie maar heel weinig zelf. Ik was altijd afhankelijk van anderen. Gelukkig bood dry needling verlichting,” vertelt Bianca. Met hulp van een intensief fysioplan knapte Bianca weer op. “Het doel was om weer zelf mijn huishouden te kunnen doen. Ik moest alles stap voor stap weer opbouwen. Het belangrijkste was dat ik geen druk en geen stress ervoer. Ik moest heel goed naar mijn eigen lichaam luisteren. Mijn buurman bood aan om samen te gaan wandelen. We bouwden het langzaam op. Ik kwam weer in beweging en buiten. In twee jaar tijd ging ik van helemaal niks kunnen, naar weer 15 tot 20 kilometer kunnen wandelen!”
Bianca: “Op een dag zag ik in het wijkkrantje dat mijn huisarts vertelde over een wandelgroep. Dat leek me wel wat. Want onderdeel van m’n re-integratie was dat ik ook weer moest leren functioneren in een groep. En in de maatschappij.” Bianca meldde zich aan en ging van start. “Ik was best zenuwachtig. Vooral voor het ontmoeten van nieuwe mensen. M’n adem zat hoog. Maar de groep zorgde ervoor dat ik me welkom voelde. Het was een warm bad. Deelnemen kostte niets en was vrijblijvend, wat voor mij de stap heel klein maakte”, vertelt ze blij.
Het gaan deelnemen aan de wandelgroep is voor iedereen anders. Bianca: “Wandelen kon ik al, dus op lichamelijk vlak is er niet veel veranderd.” Voor Bianca was vooral de mentale impact enorm. “Ik had 25 jaar op de bank gezeten. Ik moest echt weer leren hoe mensen met elkaar omgaan. Ik heb goed gekeken en geluisterd om weer opnieuw te leren wat normaal is”, vertelt ze. “De betrokkenheid van de groep gaat ver. We zijn open naar elkaar, we vertrouwen elkaar. We delen al het lief en leed. Als ik ergens niet uitkom, zijn zij er voor mij. Ook buiten de vaste wandelmomenten om”, zegt ze.
Inmiddels loopt Bianca al drie jaar mee. Ook in de winter blijft ze lekker wandelen. Onlangs heeft Bianca de stap gezet naar het begeleiden van de wandelingen. “Ik vond het zo interessant om te zien hoe het begeleiden van de groep ging. En ik dacht ‘misschien kan ik hier wel wat mee’”. Bianca kreeg de kans om de uitdaging aan te gaan en deed mee aan de wandelbegeleidersdag van de Bas van de Goor Foundation. Bianca: “We leerden waar je allemaal op moet letten. En we oefenden de wandeltrainingen op elkaar. Ook moest ik voor de groep spreken over mijn visie op wandelen. Best spannend!”
Inmiddels begeleidt Bianca de groep die 10 kilometer wandelt. En als het nodig is de groepen die 3 en 5 kilometer lopen. Of het nu mooi of slecht weer is. Bianca: “Ik ben me veel zelfverzekerder gaan voelen. Ik kan er echt iets van mezelf in leggen. Omdat ik zelf dingen heb meegemaakt, herken ik snel als het met iemand niet goed gaat. Ik daag mensen uit goed te luisteren naar hun eigen lichaam.”
Bianca vertelt verder: “Wat ik mooi vind is het zorgen voor anderen. Ik houd deelnemers in de gaten. Of ze zich goed voelen en mee kunnen komen. Ik bedenk de wandelroutes aan de hand van paadjes die we samen ontdekken. Ik heb de taken soms verdeeld. Iemand anders is dan bijvoorbeeld verantwoordelijk voor de EHBO. Dat is fijn, omdat we elkaar zo helpen en ik kan terugvallen op de groep.”
Bianca is op dit moment nog aan het re-integreren. Maar ze hoopt van harte dat ze van haar hobby; het wandelen maar ook het zwemles geven aan kinderen, haar werk kan maken. “Ik vind begeleiden maar ook organiseren heel leuk. Ik laat aan mijn omgeving steeds vaker weten dat ik daar interesse in heb. Maar het belangrijkste is dat ik de dingen in kleine stapjes, met plezier én op mijn gevoel doe. Niet te hoge verwachtingen, ik ga er gewoon open in!”
Nieuwsgierig naar meer verhalen? Lees het verhaal van Edwin hier en die van Kumar hier. Meer weten over wandelen in een wandelgroep? Bekijk deze pagina eens om te kijken of er in jouw buurt een wandelgroep is. Of nodig jouw buurvrouw, vriend of partner uit mee te doen.