De voorbereiding: plannen en puzzelen

De wedstrijd begint al op Schiphol

Op vrijdag 24 april op Schiphol is de groep van twaalf lopers al volop bezig met hun wedstrijd. Voor hen staat een mooie heuvelachtige race van 10 kilometer, een halve of hele marathon op het programma. Met Madrid als decor is het lastig om de balans te vinden tussen de stad ontdekken en niet te veel energie verspillen.

Na de landing bezoeken we meteen de expo, waar we de startnummers ophalen. Een grote markt waar sponsors hun spullen tentoonstellen en waar je op de IKEA-manier langs sportmerken, sportsokken, energiedrankjes en sporthorloges weer naar buiten wordt geleid.

Als de metro ons naar het hotel brengt, delen de mensen met type 1 diabetes het aantal hypo’s dat ze vandaag al gehad hebben. Met de wekker voor de meesten rond 03:00, spanning voor de reis, lange wandelingen op vliegvelden en afwijkende maaltijden, blijft diabetesmanagement soms toch nattevingerwerk.

Fondsenwerven, plannen en de laatste voorbereiding

Zaterdagochtend bezoeken we een park voor een prachtige fotoshoot. Nadat we eerst een stukje warmlopen, is het hoogtepunt de bekendmaking van de opbrengst van het fondsenwerven. Er komen die dag nog steeds donaties binnen en het bedrag op de cheque is bij het maken van de foto al achterhaald. We houden de mogelijkheid om te doneren nog twee maanden open, dus het bedrag kan nog groeien.

Als we rond 11 uur weer in het hotel zijn, is ieders agenda vrij. In de avond nemen we samen de zondag door. Hoe warm wordt het? Hoe laat vertrekken we richting start? Waar laat je je spullen en waar haal je ze weer op? Wat doe je als je gefinisht bent? De laatste diabetesstrategieën worden besproken en onze fotograaf Ronald deelt de plekken waar hij gaat staan.

De lichten gaan vroeg uit. De wekker meldt zich vroeg.

De marathon: bijsturen, leren en trots terugkijken

Warmte en hoogtemeters

De deelnemers aan de hele en halve marathon starten door elkaar, in verschillende waves en op verschillende tijden. Hoe later je startte, hoe meer je te maken kreeg met de warmte. Uiteindelijk heb ik 29 graden op een bord gezien. Een beetje wind en wat schaduw verzachtten de omstandigheden.

De 180 hoogtemeters op de halve en 350 op de hele marathon waren wat lastiger te verteren. Uiteindelijk hebben 7 mensen met type 1 diabetes hun afstand voltooid. En er zijn interessante verhalen op te halen!

Marco: 100% time in range

Marco is na Lissabon, Malaga en Wenen voor de vierde keer met ons mee naar een hardloopevenement. Hij herkent de vragen van mensen die voor het eerst meedoen.

Zelf liep hij de marathon met 100% time in range. Een ongelofelijk mooie prestatie. Tweeënhalf uur voor de start ontbeet hij, spoot zijn ontbijt helemaal weg en zette drie uur voor de start zijn tijdelijke streefwaarde aan. Tijdens de race heeft hij niet eens op zijn pomp gekeken. Zelfs niet nadat vlak voor de race zijn sensor even wegviel. Gelukkig kwam die snel weer terug.

Omdat de pomp aan blijft staan, krijg je toch een beetje insuline. Daardoor moet je blijven eten om je bloedsuiker op orde te houden. Tegelijk zorgt dat ervoor dat je voldoende energie binnenkrijgt om de marathon überhaupt vol te houden. Want je kunt wel mooie bloedsuikers hebben, maar zonder energie in je lichaam houd je een marathon niet vol.

Gerald: corrigeren, koolhydraten en ketonen meten

Gerald liep ook de hele marathon. Na de start ging zijn glucosewaarde richting de 20 en spoot hij voorzichtig 1,5 eenheden insuline om de glucoselijn weer naar beneden te buigen. Dat moest hij bekopen met het eten van 200 (!) gram koolhydraten om een hypo te voorkomen. De pomp had zelf ook al een eenheid gecorrigeerd, waardoor er snel behoefte was aan suikers.

Vanaf die laatste insulinetoediening heeft hij in de laatste vier uur geen insuline meer gehad, op één keer 0,1 eenheid na, en heeft hij de marathon volbracht. Gerald had een ketonenmeter bij zich. Met een waarde van 0,2 bleek dat hij tijdens de marathon vier uur zonder insuline kon zonder te verzuren. Dit betekent niet dat dat bij iedereen zo werkt, maar toch krijgen we die vraag vaak: hoe lang kun je zonder insuline? Gerald is zelf diabetesverpleegkundige met type 1 diabetes. Heel fijn dat hij dit ook bij zichzelf checkt en dat deelt met ons.

Wist je dat Gerald op 13 juni een Geaccrediteerde Scholing houdt voor zorgverleners? Lees hier meer!

Anthony en Petra: samen kiezen onderweg

Het is ook fijn om vooraf te bedenken wat iemand zonder diabetes kan tegenkomen op zo’n dag. Wat doe je als je hartslag veel hoger is dan normaal? Als de hitte meer vat op je heeft dan vooraf gedacht?

Petra Wagemans was deze keer als diabetesverpleegkundige mee. Samen met Anthony sprak zij op vrijdag en zaterdag veel over zijn sportplan. Anthony had in de voorbereiding griep gekregen, herstelde daar langzaam van en had nog steeds een licht verhoogde hartslag. De vraag was: is het verstandig om de hele marathon te lopen, of terug te schakelen naar de halve?

De route van de hele en halve marathon was tot kilometer 19 hetzelfde. Op dat punt moest je linksaf voor de laatste kilometers naar de finish van de halve, of rechtsaf met nog 23 kilometer naar de finish van de hele. Over die keuze is twee dagen in gedeeltes gesproken. Het balanceerde tussen vasthouden aan je oorspronkelijke doel en luisteren naar je lichaam en wetenschappelijke inzichten. Uiteindelijk maakten ze het plan om op 19 kilometer te kijken naar hartslag, glucosewaarde en gevoel, en op basis daarvan een keuze te maken. Dat geeft rust en vertrouwen.

Petra liep de hele tijd met Anthony mee. Op 19 kilometer maakten ze samen de beslissing om linksaf te slaan. Soms is het een duidelijke keuze, soms een lastige. Maar Anthony heeft met mooie glucosewaarden zijn eerste halve marathon in goede gezondheid afgerond en kan daar supertrots op zijn. Er staat vast nog een keer een hele marathon op zijn programma!

Samen wordt het minder lastig

Ook alle andere deelnemers hebben een geweldige en trots makende medaille behaald. Zonder alle verhalen te delen wil ik wel uitspreken dat ik supertrots ben op Liza, Sanne, Marco, Gerald, Jasper, Anthony, Esther, Lies, Martine, Jan en Petra. Iedereen heeft een medaille en we hebben dit samen gedaan. Wij bedanken alle deelnemers voor hun enorme inzet en enthousiasme!

Het organiseren van je diabetes tijdens het sporten is niet gemakkelijk. Maar met een groep als deze wordt het wel een stuk makkelijker. Of moet ik zeggen: minder lastig.

Wil jij ook meer leren over het omgaan met je diabetes, en anderen ontmoeten om dit mee te delen? Kom dan op 13 juni naar het Type 1 Festival in Arnhem!

Of wil je ook een sportieve uitdaging aangaan én daarbij fondsenwerven zodat wij sporten met diabetes voor nog meer mensen toegankelijk kunnen maken? Bekijk dan onze challenges.