Wendy speelt met type 1 diabetes in 40-45, de Musical

‘Per voorstelling loop ik 5 tot 7 kilometer’

“Je bent de hele avond aan het lopen, rennen en omkleden”, vertelt Wendy. “Soms zit er maar een paar minuten tussen twee scènes. Dan moet je snel een ander kostuum aan en naar de andere kant van het theater. Je bent dus continu in beweging.” We gaan met haar in gesprek over hoe ze dit aanpakt.

Een unieke kans op het podium

Als kind speelde Wendy al bij een musicalvereniging. Toen ze de kans kreeg om auditie te doen voor 40-45, de Musical, besloot ze ervoor te gaan. “Ik dacht: ik ga gewoon kijken of het lukt.” Inmiddels speelt ze als figurant meerdere rollen, waaronder een burgervrouw, feestgast en Joodse gevangene. Hoewel ze geen gesproken tekst heeft, vraagt de rol veel inzet en creativiteit. “Een kostuum doet heel veel. Zodra je het aantrekt, stap je echt in een andere wereld. Je ziet het ook bij de andere spelers: er gaat een knop om.”

Musical spelen met type 1 diabetes

Wendy kreeg op haar zevende de diagnose type 1 diabetes en gebruikt een insulinepomp met sensor. Tijdens de musical ontdekte ze dat deze vorm van bewegen weer heel andere uitdagingen met zich meebrengt. “Ik wandel veel, maar tijdens een voorstelling moet ik ook sprintjes trekken. Dat was ik niet gewend. Tijdens de repetities merkte ik dat mijn bloedsuiker daar heel anders op reageerde.”

Waar langdurig wandelen haar waarden vaak laat dalen, zag ze tijdens intensieve repetities juist regelmatig stijgende waarden. “Als een scène met sprinten opnieuw moest, ging ik soms steeds hoger zitten. Dat was nieuw voor mij. Het bleek te komen doordat sprinten zorgt voor een stijging van je bloedsuikerwaardes.” Ze zocht advies bij haar diabetesverpleegkundige en ging op zoek naar een aanpak die werkte bij deze combinatie van inspanning, adrenaline en onregelmatige beweging.

Voorbereiden op een avond vol beweging

Op dagen dat Wendy speelt, begint het diabetesmanagement al voordat de voorstelling start. De cast krijgt vooraf een gezamenlijke maaltijd, maar daardoor weet Wendy niet precies hoeveel koolhydraten erin zitten. “Thuis weeg ik alles af. Hier is het deels gokken. Toch wil ik gewoon mee eten. Ik wil niet dat diabetes bepaalt wat ik wel of niet kan doen.”

Omdat ze na het eten direct actief wordt, past ze haar insuline hierop aan. “Ik neem wat minder insuline voor de maaltijd en zet de automatische correcties van mijn pomp uit. Dan houd ik zelf meer regie en voorkom ik dat ik onverwacht een hypo krijg.” Dat laatste is voor haar extra belangrijk tijdens de voorstelling. “We werken onder andere met vuur en bewegende tribunes. Je moet alert blijven. Ik wil gewoon echt geen hypo krijgen tijdens een show. Dan zit ik liever iets te hoog.”

Plan B achter de schermen

Tijdens de voorstelling is er nauwelijks tijd om stil te zitten. Zelfs haar glucosewaarden controleren gebeurt tussendoor: “Soms kijk ik al lopend even onder mijn kostuum om snel mijn waarden te checken.” Samen met de kostuumafdeling zocht Wendy vooraf naar een praktische plek voor haar pomp. Die draagt ze in een broekje onder haar kostuum. Achter de schermen ligt bovendien altijd een tas met reservemateriaal. Dat bleek geen overbodige luxe. Tijdens één van de voorstellingen kreeg Wendy te maken met een verstopt infuussetje. “Toen moest ik snel een nieuw setje plaatsen. Gelukkig had ik alles bij me.”

Iedere voorstelling is anders

Hoewel Wendy open is over haar diabetes, staat het binnen de musicalgroep niet centraal. “Sommige medespelers weten het en weten waar mijn spullen liggen. Maar ik denk dat veel mensen het niet eens weten.” Dat is precies zoals zij het graag ziet. “Ik ben daar om musical te spelen, net als ieder ander.”

Voor Wendy laat de musical zien dat bewegen met diabetes niet altijd voorspelbaar hoeft te zijn om het toch te doen. Niet iedere voorstelling verloopt precies hetzelfde en haar waarden reageren ook niet altijd hetzelfde. Maar dat weerhoudt haar er niet van om elke keer opnieuw het podium op te stappen.

Toen ik begon wist ik dat ik dit nooit perfect zou kunnen managen. En dat was oké.

Laat diabetes niet de hoofdrol spelen

Terugkijkend is Wendy vooral trots dat ze deze uitdaging is aangegaan. Niet omdat ze het doet mét diabetes, maar omdat ze doet wat haar gelukkig maakt. “Toen ik begon wist ik dat ik dit nooit perfect zou kunnen managen. En dat was oké.”

Dat is ook de boodschap die ze wil meegeven aan anderen met type 1 diabetes. “Probeer het gewoon. Je leert door het te doen. Ontzeg jezelf niets omdat je diabetes hebt. Voor iedereen werkt iets anders en soms is goed ook gewoon goed genoeg.”

Juist door nieuwe dingen uit te proberen, ontdek je wat voor jou werkt. Voor Wendy betekent dat genieten van haar plek op het podium, zonder dat diabetes de hoofdrol krijgt. “Ik ben trots dat ik de dingen doe waar ik gelukkig van word en dat diabetes daarin niet de hoofdrol speelt.”

Fotocredits: Studio 100