Blog
Een week fietsen in Spanje. Klimmen, dalen, kilometers maken en iedere dag op...
Wanneer Marga over haar wandelgroepen vertelt, begint ze meteen te stralen. Al jaren zet zij zich in om mensen in haar wijk in beweging te krijgen. Met succes, want haar groepen groeien, deelnemers voelen zich fitter en steeds meer mensen vinden dankzij haar de weg naar de Nationale Wandeluitdaging.
Datum
Thursday 15 October 2026
Leestijd
4 minuten
In Nijmegen begeleidt Marga inmiddels haar tweede wandelgroep. Dit jaar doen er 32 deelnemers mee, verdeeld over een groep van 3 kilometer en een groep van 5 kilometer. Voor veel deelnemers is de wandelgroep een fijne plek om in beweging te komen en andere mensen te ontmoeten.
Marga ziet van dichtbij wat wandelen met mensen doet. Deelnemers worden fitter, voelen zich vrolijker en gaan ook buiten de wandelgroep vaker op pad. Toch is volgens haar niet alleen de beweging belangrijk. Het sociale aspect speelt minstens zo’n grote rol. “In de groep is het altijd gezelliger dan alleen”, vertelt ze. Juist die combinatie van bewegen en contact zorgt ervoor dat mensen gemotiveerd blijven om mee te doen. Marga merkt dat mensen letterlijk en figuurlijk opbloeien. Volgens haar gaat het effect van wandelen bovendien verder dan alleen de lichamelijke gezondheid.
Dat er nu een grote groep wandelaars loopt, was niet vanzelfsprekend. Toen Marga haar eerste groep van de Nationale Wandeluitdaging startte, waren er in het begin slechts drie inschrijvingen. Dat zorgde voor de nodige spanning. In plaats van af te wachten, besloot ze alles op alles te zetten om meer mensen te bereiken. Ze stuurde persberichten, nam contact op met buurtsportcoaches, maakte video’s voor social media en organiseerde alsnog een informatieavond. Die inspanningen wierpen hun vruchten af. Er volgde een golf aan aanmeldingen en uiteindelijk konden zij met een mooie groep van start gaan, samen met een sportbegeleider van Fysiotherapie Dukenburg.
Soms loop ik een stukje mee met iemand die wat stiller is om te vragen hoe het gaat.
Tijdens de wekelijkse wandelingen staat de deelnemer centraal. Marga let goed op hoe het met iedereen gaat. Ze kijkt naar gezichtsuitdrukkingen, observeert hoe iemand loopt en maakt onderweg tijd voor een persoonlijk gesprek. “Soms loop ik een stukje mee met iemand die wat stiller is om te vragen hoe het gaat.” Ook humor speelt daarbij een belangrijke rol. Daarnaast houdt ze rekening met verschillen binnen de groep. “De één wandelt graag voor het sociale contact, terwijl een ander juist geniet van een stevig tempo. Door het programma af te wisselen met lichte oefeningen en het tempo waar nodig aan te passen, zorgen we ervoor dat iedereen zich welkom voelt”, vertelt Marga.
Wandelen creëert ruimte voor gesprekken die anders soms moeilijk op gang komen. “Als je tegenover elkaar aan een tafel zit, moet je elkaar aankijken. Tijdens het wandelen hoeft dat niet en ontstaat een gesprek vaak vanzelf”, vertelt Marga. Daardoor komen mensen gemakkelijker tot hun verhaal en vinden ze steun bij elkaar. “Wandelen werkt echt als therapie.”
Die ervaring neemt zij ook mee in haar werk als wandelcoach. Na haar opleiding begeleidt zij niet alleen groepen, maar ook personen die moeite hebben om in beweging te komen. Daarbij ziet ze telkens hetzelfde gebeuren. Gesprekken beginnen vaak luchtig, bijvoorbeeld over het weer, maar verdiepen zich gaandeweg vanzelf. De combinatie van bewegen, buiten zijn en naast elkaar lopen maakt het voor veel mensen makkelijker om zich open te stellen.
Bij de Nationale Wandeluitdaging staat Marga er niet alleen voor. Samen met fysiotherapeut Erik Jan vormt zij een sterk team. Waar hij zijn medische kennis meebrengt, zorgt zij voor de verbinding, het netwerk en de organisatie van de groepen. Die combinatie maakt hun samenwerking niet alleen effectief, maar ook plezierig. Volgens Marga vullen ze elkaar perfect aan en profiteert de groep daar iedere week weer van.
Dat Marga zo overtuigd is van de kracht van wandelen, komt niet alleen door wat ze bij anderen ziet. Ze heeft zelf ervaren hoeveel verschil wandelen kan maken. Na een periode van arbeidsongeschiktheid moest ze opnieuw leren omgaan met pijn, haar energie verdelen en haar leven anders inrichten dan ze gewend was. Wandelen hielp haar stap voor stap vooruit. Wat begon met kleine afstanden groeide uiteindelijk uit tot het lopen van de Vierdaagse. Die persoonlijke ervaring is nog altijd haar grootste motivatie. “Als wandelen mij zoveel heeft gebracht, kan het anderen ook helpen. Daar wil ik mensen graag een zetje in geven.”
Nu, op 63-jarige leeftijd, heeft Marga het gevoel dat alles op zijn plek is gevallen. Ooit hoopte ze vóór haar vijftigste nog carrière te maken, maar dat liep anders dan verwacht. Maar nu voelt ze dat ze echt doet waar haar hart ligt: ze mag ze vier dagen per week mensen helpen om in beweging te komen en zich beter te voelen. “Dat geeft enorm veel voldoening.”
Voor andere wandelbegeleiders heeft Marga een eenvoudige maar duidelijke boodschap: zet de wandelaars centraal, kijk naar wat zij nodig hebben en blijf enthousiast. Je hoeft volgens haar geen expert te zijn om iets te betekenen voor een ander. “Echte aandacht, een luisterend oor en oprechte betrokkenheid maken uiteindelijk het grootste verschil.”