Pieken en dalen tijdens WeHike

September 2019: Bas van de Goor vertelt over WeHike. Net terug uit Spanje zet ik voor mezelf de afgelopen week op een rij: Ruim 120 kilometer door heuvelachtig terrein gewandeld in zes dagen, heel veel interessante gesprekken en bijeenkomsten over de technische en de emotionele aspecten van diabetes. Als klap op de vuurpijl kreeg ik als verjaardagscadeau ook nog een eigen pad: De Senda de Bas. 

“Hoeveel insuline spuit jij nu voor je maaltijd en doe je nog iets met je basaalstand?" Voor de een is dit een vraag waarop het antwoord lastig is en de ander heeft al een helder plan. Daarmee is niet gezegd dat dit plan ook goed uitpakt. Wij delen graag met de wereld dat sport en bewegen een positieve effect heeft op je bloedglucose en dus ook je leven. Je zou de effecten kunnen onderverdelen in twee fases: Het hele korte termijn effect van bewegen, namelijk tijdens en vlak na het sporten. Bewegen zorgt namelijk voor een veel betere insuline-efficiëntie en dat betekent dat door te sporten je bloedsuiker meestal gaat dalen. Ik zeg: meestal, want sommige sporten hebben dat effect veel minder. Hoe meer je richting duursport gaat (hardlopen, fietsen, wandelen) des te groter de kans dat je bloedglucose gaat dalen. Korte, explosieve sporten kunnen ook wel eens zorgen voor verhoogde suikers. Het effect van sport hangt dus af van het type sport dat je doet. Interesse in deelname aan WeHike 2021? Meld jezelf dan nu aan voor de online Informatieavond Challenges 2021 op 18 september 2020. Het verhaal van Bas gaat onderstaand verder. 

24/7 diabetes

De tweede fase duurt wat langer; twee dagen. In die twee dagen zal je zien dat je een goede insuline-efficiëntie vasthoudt. Kort gezegd, de insuline werkt beter. Zeker als je tenminste om de dag minimaal een uurtje matig intensief beweegt heb je effect van je geleverde prestatie. Maar om de komende dagen effect te hebben van je sportactiviteit moet je eerst zorgen dat je je bloedglucose goed houdt tijdens het wandelen. Of voetballen. Of fietsen. Of bootcamp. Het vervelende is dat al die sporten een eigen aanvliegroute hebben. Een goede voorbereiding voor drie uur wandelen kan totaal niet werken voor een uurtje bootcamp. Ieder sport is weer anders. En dus ben ik benieuwd hoe iedereen de eerste dag van deze zesdaagse wandeltocht van start gaat. Na een paar maanden trainen is iedereen er klaar voor. 

Tijdens deze week doen we ook onderzoek naar de relatie tussen beweegintensiteit en je bloedglucose. Daarvoor hebben de deelnemers glucosesensoren van ons gekregen en stappentellers. Met een speciale app kunnen de onderzoekers de glucosewaarden van alle deelnemers realtime lezen. Het schermpje laat grote gelijkenis zien met de route: Pieken en dalen. Die pieken en dalen laten ook zien dat het geen makkelijke opgave is om elke keer met voor jou mooie, aanvaardbare of niet al te slechte suikers te gaan bewegen. In Spanje eet je ook nog eens anders, je weet niet exact wat je kunt verwachten (van de route), het is warm en dan ga je misschien ook nog je insuline of medicatie aanpassen. En dat dan zes dagen achter elkaar. Een hele opgave dus. En om daar even duidelijk over te zijn: ook voor mij. Als er namelijk mensen denken dat ik voor alle omstandigheden een ideale strategie heb, moet ik je teleurstellen. Er zijn zoveel factoren die invloed hebben op je bloedglucose, dat vraagt om constante aandacht. Gelukkig helpen de sensoren ook om inzicht te geven hoe het bloedglucose-technisch met je gaat. Maar die kunnen ook niet voorkomen dat ik de hele week tussen de 3 en 15 heb gezeten.

Het gaat deze week niet alleen om de technische (zelfmanagement) kant van het hebben van diabetes. Iedere avond organiseerden we een diabetesoverleg. Ik weet niet hoe anderen (jullie?) met diabetes hun informatie krijgen of tot nieuwe inzichten komen. Ik prijs me gelukkig dat ik in Nederland woon en dat we internationaal hoge ogen gooien met onze diabeteszorg. Maar in gesprekken met anderen met diabetes krijg ik vaak waardevolle zaken te horen die wellicht minder gericht zijn op het technische diabetesmanagement maar meer met hoe je omgaat met je diabetes. Het is een hele goede aanvulling op de reguliere diabeteszorg. En dat kreeg ik bij deze overleggen ook veel terug.

Het laatste groepsgesprek maakte veel indruk op mij. Als je je iedere keer met mooie bloedsuikers meldt bij de zorgverlener lijkt het wellicht dat je alles onder controle hebt. Maar het kan ook zijn dat een paar vervelende momenten zoals hypo’s ervoor kunnen zorgen dat je onzeker wordt. Of omdat je terecht of onterecht bang bent om te hoog te zitten (wat is te hoog???) omdat je daar complicaties van kunt krijgen over een aantal jaren. Weet je wel precies hoe hoog die kans is? En is je angst misschien (on)gegrond? Of heb je ruimte om de teugels van je diabetesmanagement te laten vieren in ruil voor een sprong in kwaliteit van leven? Zaken die je met anderen met diabetes kunt bespreken, maar zeker ook met zorgprofessionals. Zij zien misschien wel 25 mensen per dag. Iedereen neemt zijn eigen problemen, zelfmanagementsvaardigheden en karakter mee. Het is heel erg lastig voor een internist of diabetesverpleegkundige om iedere keer een op maat gesneden advies en coaching te geven. Sta open om alle problemen waar je tegenaan loopt zeker ook met hen te bespreken. Dan geef je je zorgverlener ook handvatten om je te helpen. Het kan natuurlijk altijd zijn dat je geen klik hebt met je zorgverlener. Maar hoe opener je bent over je bloedglucosewaarden, je gevoel en je problemen, des te beter kunnen zij je helpen. Dit was voor mij weer een belangrijk inzicht. 

Geweldige week

Wat deze week bijzonder maakte was dat ik in deze week mijn verjaardag vierde. Normaal gesproken gaat zo’n dag ingetogen voorbij. Geen poespas. Daar dachten mijn collega Petra en de Spanjaarden deze keer heel anders over. De wandelgroep was van veertig (naast 20 Nederlanders liepen er ook 20 Spanjaarden mee) gegroeid naar 130. Samen liepen we voor het eerst over een pad dat naar mij vernoemd is. Drijvende kracht is de lokale internist Alberto Diez. Hij is een fanatieke outdoor sporter en doet aan trailrunning, wandelen en mountainbiken. Samen met een groep vrienden maakt hij in de omgeving van zijn woonplaats single track paadjes. Hij kapt struiken, maakt bruggetjes en in totaal was het pad 5,5 kilometer lang. Drie jaar lang hebben zij aan die route gewerkt en op 4 september mocht ik het pad samen met Alberto en de burgemeester van Ponferrada openen. Een fantastisch startpunt met een mooie pilaar die mijn naam droeg. Wat een eer. Toen ik dacht dat het over was kwam de grootste verrassing: er was een gigantisch portret van mij op een muur geschilderd. Ik werd er een beetje ongemakkelijk van. Super om te zien dat er zoveel aandacht aan is besteed. De WeHike2ChangeDiabetes is nu voor de derde keer georganiseerd en iedere keer weer heel waardevol. Deze keer met een extra feestelijk randje. 

Afbeelding als achtergrond

Gerelateerde evenementen