Ruben Verweij

WeSkate2ChangeDiabetes Weissensee

My Updates

Alles is mogelijk

Saturday 13th Mar

Wat heb ik het altijd heerlijk gevonden. Met een flinke vaart over de baan of liever met een groepje tussen de rietkragen van de Weerribben. Iedere slag streven naar die perfecte afzet. Handen op de rug. Neus vooruit. Links, rechts. Windje mee. Of tegen. Dat maakt niet uit.

Ieder jaar aan het begin van de winter ploft er een dikke enveloppe van de Friese Elfstedenvereniging op de deurmat. Informatie over je startbewijs en de notulen van de laatste ledenvergadering. Daarmee gloort ook weer de hoop op. Dat ik het ooit eens kan doen. Die tocht. 

Een paar weken later ligt het boekwerk alweer in een bewaardoos. Bovenop al die andere edities die uitkwamen in een elfstedenloze winter. Daar blijft het dan weer bij. Misschien maar goed ook. Want: eigenlijk kan ik dat toch niet. Zo'n lange tocht schaatsen. De enige reden waarom ik die gestoorde afstand kan halen is het publiek langs de kant. Dweilorkest, feest. Ze schreeuwen je vooruit. In de bocht, met beerenburg. 

Het ijs van de afgelopen winter was nog niet gesmolten toen Janneke het zei. Weissensee. Eerlijk gezegd schrok ik er een beetje van. Oostenrijk ken ik goed. Ik kom er heel graag. Het liefst in de zomer én in de winter. Maar nooit om te schaatsen. Bovendien was ik in de afgelopen ijsperiode niet veel verder gekomen dan wat krabbelen met de kinderen. Als ik even mijn handen vrij had, kon ik ze nog even op de rug leggen voor een paar rondjes ‘diep zitten’. En dat viel nog best tegen eigenlijk.

Pas toen Janneke de Bas van de Goor Foundation noemde bij het plan, begon er iets te gloeien in me. Deze organisatie zorgt dat kinderen met Diabetes zoals onze Mirte (6) kunnen sporten. Sporten is voor kinderen met Diabetes is heel belangrijk. Maar het is ook heel erg lastig. Want sporten kost energie. En dat werkt net even anders als je diabetes hebt.

Opeens zag ik alles samenkomen. Zo’n mooi doel. Zo’n bijzondere tocht. Zo’n lieve vrouw die het samen met mij wil gaan doen. Niet alleen voor onze dochter, maar voor alle kinderen en volwassenen die dankzij deze organisatie kunnen sporten. Ook al hebben ze diabetes. 

Met een opgeheven hoofd ga ik deze uitdaging aan. Hoe ver ik ga schaatsen weet ik nog niet. Want die tocht is zwaar. Maar zwaarder dan een leven met diabetes kan het nooit zijn. Zoals het publiek een Elfstedenrijder over de finish stuwt, zo wordt iemand met diabetes aangemoedigd door Bas van de Goor en zijn foundation. En dan wordt opeens alles mogelijk.

Steun jij ons ook?



Thank you to my Sponsors

300

Ruben Verweij

Show more