WeHike2ChangeDiabetes
Registreren
   
Home / Evenementen / WeHike2ChangeDiabetes

WeHike2ChangeDiabetes ( - )

Santiago de Compostella

Dag 4: Diabetes strategie 2.0 (14-06-2017)

Vandaag lopen we volgens het ANWB boekje 5 uur. Onze ervaring is dat wij , met onze meet en eet pauzes, er een uur langer onderweg zijn. Plus  voor vandaag wordt meer dan 35 graden voorspeld, dus vertrekken we een uur eerder dan normaal.

Aangezien geen enkele Spanjaard het in zijn hoofd haalt om voor 6 uur te ontbijten hebben we supermercado “Tienda Hendrico Bilo” ingevlogen om ons een koolhydraat-verantwoord en heerlijk ontbijt te serveren. Om geen allergie bij Bas op te wekken, staat de groep Nederlanders om stipt 6 uur met lampje op het hoofd en een Bilo lunchpakket (met broodje, cake-je en banaan) paraat zodat de Van de Goor Express op tijd kon vertrekken.

Zoals wij inmiddels gewend zijn is het parcours vandaag “Bas-vlak”. Wij lichten deze Bas-vlak toe: Afdalen wil zeggen dat je voet daalt naar de hak van je schoen. En stijgen kennen we niet, want Bas praat op eigen niveau en hoogte dus in zijn ogen is alles ‘vlak’. Tijdens onze route over de Bas-vlakte bereikten we Calle del Ricardo, het pad voor ongeleide projectielen (alle stenen liggen schots en scheef, je weet niet waar je aan toe bent).

Het begin van de route ging door veel dorpjes met ieder een eigen ooievaar in de kerktoren. In Spanje heb je als dorp zonder ooievaar geen status. De verzorging door onze Spaanse collega’s was wederom perfect. Onderweg kregen we koud  water en fruit (zelf geplukte kersen) aangeboden. Een watergevecht tussen Nederland en Spanje resulteerde bij de fontein in een 1-0 eindstand.

Vandaag gaat het met onze fotograaf gelukkig weer zo goed dat hij op zijn mountainbike keihard de berg af kwam, nadat hij een cursus veterstrikken heeft gehad van Carlos. Tijdens een van de beroemde VandeGoorafdalingen (lees: stijging) veranderde de Bas–express in een boemeltje. Bas vertraagde verontrustend en leek steeds meer in zichzelf gekeerd. Toen wij hem daarop aanspraken bleef hij zorg houden voor ‘zijn wagonnetjes’. Met name voor wagonnetje Marleen. De conducteur Petra werd ingeschakeld en wij deelden haar onze zorg over Bas mee. Zoals altijd houden wij elkaar goed in de gaten en ondernemen actie als dat nodig is.

Wat wij herkenden bij Bas was: vertraging, in zichzelf keren, bij hoog en laag beweren dat alles ok is terwijl iemand aan je vraagt: ‘Gaat het wel goed met jou, zit je niet te laag met je bloedsuiker?” Het is van levensbelang om hypo ’s en hypers bespreekbaar te maken. Dit zullen we zo meteen in onze dagelijkse briefing in de groep gooien. Deze briefing is zeer waardevol om ervaringen te delen en van elkaar te leren.

In dit kader hebben wij tijdens een meetpauze onze koolhydraat/insuline strategie besproken. We hadden een bloedsuiker van resp. 8,1 en 8,3.  We aten hetzelfde, namelijk een appel en een yoghurtje en we hebben beiden geen insuline daarvoor gespoten. Een uur later was het resultaat een bloedsuiker van 12,7 en een van 3,9. Rara, hoe kan dat? Dit soort vragen houdt ons 24/7 bezig. Ook dit gooien we weer in de groep.

Mirjam, Juliet en Lies

Inhoudsopgave
In het kort
Waarom hiken we?
Voorbereiding
Programma
Arrangement
Voorwaarden