Zorgprofessionals
Heb je een vraag? Stel hem nu
Home / Diabetes / Support / Zorgprofessionals

Zorgprofessionals

Eelco de Koning (Hoogleraar diabetologie LUMC)
,,Als arts zien wij cijfertjes, glucosewaarden, dagboekjes, maar hoe mensen met diabetes in hun privéleven omgaan met de ziekte, dat zien we niet in de spreekkamer. En juist voor dat zelfmanagement moet veel meer aandacht komen in de behandeling van diabetes", was Eelco de Koning jaren geleden al overtuigd.

,,In het verleden handelde een arts directief, vaak vanuit de gedachte: wij weten wat voor jou het beste is. Daarmee houd je een patiënt passief. Bovendien, als je een patiënt iets gaat opleggen, kan die ook reageren in de trant van: maar jij hebt het niet. Een arts moet van de ervaringen leren, beseffen wat het betekent voor de persoon die voor hem zit. Als een patiënt inzicht is verschaft in de ziekte, is het zaak samen behandeldoelen op te stellen. Doelen die volgens een stappenplan haalbaar zijn en die je ook samen probeert te bereiken. Intrinsieke motivatie bij een patiënt is heel belangrijk en een arts is er om dat te stimuleren maar ook te ondersteunen waar nodig. Tools aanreiken door middel van educatie en informatie en waar nodig de hulplijnen in te roepen van diëtist, diabetesverpleegkundige of medisch psycholoog. De een heeft meer coaching nodig dan de ander."

De Koning ziet ook de mensen met diabetes in zijn praktijk die ernstige complicaties hebben opgelopen, alsmede de mensen die komen te overlijden. ,,Behalve dat je informatie geeft over de ziekte, moeten we als arts ook aangeven wat de gevolgen van diabetes kunnen zijn. En het is ook onze taak om aan te geven dat het zelfmanagement een grote rol speelt om het risico op die complicaties te verminderen." 

Bas Houweling (huisarts en voorzitter Langerhans)
​Als arts in opleiding deed Bas Houweling zijn promotie bij professor Henk Bilo en het viel hem ter plekke op dat de helft van de groep mensen die net gehoord had dat ze diabetes heeft, de lift nam. Houweling besloot een bordje op te hangen met de boodschap 'bewegen is gezond, neem de trap'. In zijn praktijk is hij evenzeer pro-actief. ,,Omdat het Ministerie van VWS het potje voor preventie niet meer beschikbaar stelde en zei 'het is aan de mensen zelf', ligt de verantwoordelijkheid sindsdien nog meer bij arts en patiënt met diabetes type 2. Wij nemen die door bewoners gratis aan te bieden een wekelijkse wandeling te maken, begeleid door onze praktijkondersteuner."

,,Diabetes is een welvaartsziekte als het gaat om type 2 en dat betekent dat er een knop om moet bij de patiënt. Aan ons, de mensen van de zogeheten eerste lijn, de taak om de interne motivatie van die mensen te prikkelen. We betrekken de patiënt bij de behandeling. Wenst de patiënt pillen of poeder, of worden er andere afspraken gemaakt met de zorgverlener? Ik wil dat de patiënt doelen stelt en zichzelf de vraag stelt: waar wil ik staan over drie jaar? Mensen hebben bewezen dat hun huidige leefstijl geleid heeft tot diabetes, dus moet daar iets aan veranderen. Dat laatste is een lastige taak, eigenlijk voor ons allemaal in Nederland. Zelf weiger ik grotere maten kleding te moeten kopen, dat zet mij er toe aan de slag te gaan en te blijven. Gelukkig hebben onze projecten al voorbeelden laten zien van mensen met diabetes die hebben gezegd en getoond: ik ga mijn leven anders inrichten en word weer manager van mijn eigen leven. Dat geeft mij als zorgverlener moed. Want diabetes is tenslotte wereldwijd een volksbedreigende ziekte."  

Roel Odink (kinderarts-endocrinoloog)
Roel Odink was als als team arts reeds bij een tiental diabeteskampen van de Bas van de Goor Foundation betrokken en hielp mede de diabetes(zorg)standaard voor de Nederlandse Diabetes Federatie te ontwikkelen. ,,Volgens die leidraad behoren ziekenhuizen en diabetesteams te werken en het maakt tevens duidelijk wat van kinderen en ouders wordt verwacht. Wanneer bij een kind diabetes wordt geconstateerd, volgt een eerste periode van zeer intensieve begeleiding door het kinderdiabetesteam, met een centrale rol voor de kinderdiabetesverpleegkundige, die tevens een 'zorg op maat plan' opstelt. Gegarandeerde continue 24-uurs ondersteuning (telefonisch en zo nodig in het ziekenhuis) door het kinderdiabetesteam is in deze periode voor het kind, zowel in de thuissituatie als in de school-, sport- en ziektesituatie, noodzakelijk."

 ,,Er wordt naar gestreefd om het kind samen met de ouders zo veel mogelijk verantwoordelijkheid te geven bij het managen van het eigen ziekteproces. Daarvoor is gedegen kennis over de aandoening, mogelijke complicaties en het voorkomen daarvan nodig. Hoe meer het kind samen met de ouders zijn eigen proces kan besturen en hiertoe gemotiveerd is, hoe kleiner de kans op acute complicaties en het risico op lange termijn complicaties. Door afname en uitstel van de complicaties verbetert de kwaliteit van leven en is er sprake van een langere levensverwachting."

 ,,Groepsactiviteiten voor kinderen, ouders en families hebben in meerdere opzichten een stimulerende en motiverende werking. Diabetes- en of sportkampen zijn een middel om door lotgenotencontact, onder deskundige medische begeleiding, te leren omgaan met de eigen grenzen. Door de positieve effecten van diabeteskampen moeten deze een integraal onderdeel zijn van de zorg en bereikbaar zijn voor alle kinderen met diabetes, ditzelfde geldt voor bijeenkomsten voor ouders en andere gezinsleden."

 ,,Gedurende de tienerleeftijd zal er een geleidelijke verschuiving gaan plaatsvinden in de verantwoordelijkheid voor de zelfzorg van de ouders richting de jongere. Hiervoor is het nodig met de ouders en jongere de weg naar zelfstandigheid en het loslaten van de ouders te bespreken en in de praktijk uit te gaan voeren, ter voorbereiding op de fase waarin de zorg voor de adolescent door de kinderarts wordt overgedragen aan de internist. Deze fase verdient in het kader van zelfmanagement speciale aandacht.

Foto’s

1 foto
Support:
Ambassadeur
Zorgprofessionals
Familie en vrienden
Werk
School