Ik speel nu bij de Gasterra Flames en train 8 keer per week.
Basketbal heeft altijd al een grote rol in mijn leven gespeeld. Mijn zus (Salina Kuiper) had altijd veel trainingen en wedstrijd van haar club en van het Nederlands Team, en ik ging als klein jochie bijna altijd mee om haar aan te moedigen. Door mijn zus ben ik ook verliefd geworden op het spelletje en ben ik begonnen met basketbal.

Toen ik 9 jaar was, begon ik me opeens erg slecht te voelen. Ik storte zelfs een keer bijna in tijdens de warming-up van een basketbalwedstrijd. Ik voelde me zwak, had constant dorst en moest ontzettend vaak na de WC. Het werd steeds erger en we besloten om naar de huisarts te gaan. Daar werd besloten dat mijn suikerspiegel moest worden gecontroleerd, misschien had ik wel suikerziekte. (Niemand in mijn familie heeft suikerziekte dus dat was zeer onwaarschijnlijk)

De arts nam een druppel bloed en controleerde mijn suikerspiegel. Ik zal de verwarde uitdrukking op haar gezicht nooit vergeten. Ze liep de kamer uit en telefoneerde met haar collega. Ik hoorde termen zoals: “Dit heb ik nog nooit mee gemaakt.” en “Wat moet ik nu doen?” Mijn suikerspiegel bleek onmeetbaar hoog te zijn. Ik werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht en daar werd mij alles uitgelegd: Ik had Diabetes Type 1.

Het vergt veel zelfdiscipline om je suikerspiegel goed te houden, maar dankzij mijn sport is dit veel makkelijker om te goed onder controle te houden. Door sporten voel ik me beter en het heeft een positief effect op mijn suikerspiegel. Ik train 8 keer per week maar dankzij goede regulatie en door mijn tijd te nemen om te meten, suikers in te nemen en eventueel insuline bij te spuiten remt mijn Diabetes mij totaal niet in bij wat ik het liefste doe: Basketballen.