Toen er diabetes bij mij werd geconstateerd, is het niet in mij opgekomen om te stoppen of te minderen met sporten. Ik deed al lang aan karate, maar werd pas echt goed toen ik diabetes kreeg. Ik denk dat ik vanaf toen ben gaan beseffen dat je niet zomaar iets cadeau krijgt. Een mentaliteit die bij mij past, maar die ook goed te gebruiken is in de topsport.
Ik was ongeveer 12 toen ik in de Nederlandse selectie kwam, en 10 toen er diabetes werd geconstateerd. Karate deed ik al vanaf dat ik 4 was, dus het was logisch om gewoon door te gaan. Maar met de pen was ik moeilijk in te stellen, dus toen ik 12 was wed de overstap naar insulinepomp gemaakt. Inmiddels ben ik ruim 10 jaar verder, en is de insulinepomp een veelgebruikt middel.
Ik heb erg veel uitgeprobeerd en kan zeggen dat ik nu goed ingesteld ben. Ik heb een fijne arts ( dr. Bilo) en ook om hem een is een goed diabetesteam. Samen hebben wij veel uitgeprobeerd, maar uitgeleerd over een (topsport)lichaam raak je nooit en dat maakt het voor mij zo boeiend.
Zo weet ik bijvoorbeeld dat ik weinig insuline nodig heb, doordat mijn lichaam gewend is aan veel trainen. Dit bleek bij een blessure; ik had minimaal 150 % van mijn dagelijkse hoeveelheid nodig!

Stoppen met sport zit er voorlopig niet in; het geeft mij veel mentale en fysieke voordelen.