Hallo allemaal,
Gisteren de marathon van Rotterdam gelopen. Het was prachtig weer om met een biertje (of iets anders) in de tuin te zitten, maar nogal warm om 42 kilometer te lopen. Maar goed, het weer kun je niet beïnvloeden.
Om 11 uur was de start en ik had op zich een lekker tempo te pakken. Hartslag was eigenlijk te hoog (rond de 160), maar ik dacht aan wedstrijdspanning en het warme weer, dus dat kon ik wel hebben. Eerste 5 kilometer in 25:46 en 2e 5 in 25:12, veel te snel voor mij. Na 2x 25:30, kwam ik op de halve marathon door in 1:48. Ik dacht aan een eindtijd van 3:35, maar mijn harstlag zat inmiddels tegen de 170 en ik kreeg hem niet meer naar beneden.
Ben iets langzamer gaan lopen (26:29 en 26:40) op de volgende doorkomsten, maar de hartslag bleef hoog. Rond het 32 kilometerpunt kwam ik die man met die hamer echt tegen, maar kon toch nog een tempo vasthouden van rond de 5:30 per kilometer. Bij het 34 kilometerpunt verstapte ik mij en schoot er pijn door mijn linkerbovenbeen. Ik kon niet meer hardlopen en heb een stukje gewandeld. Ik dacht: "Einde marathon" en wilde opgeven, maar ik werd aangesproken door een dame van het rode kruis. Zij nam mee mee een tent in, waar mijn bovenbeen werd behandeld. Ik heb daar zo'n 10 minuten gelegen en kon daarna weer verder. Hard ging het niet (5:50 per kilometer), maar ik liep in ieder geval weer....
De laatste 6 kilometer doorgeploeterd en de 42 kilometer volbracht in een matige tijd van 3:58. Ik ben wel blij dat ik hem uit heb kunnen lopen, maar ik heb in ieder geval mijn les wel geleerd. De marathon van Berlijn in september ga ik (veel minder) hard van start en hou ik echt mijn hartslag in de gaten.
Nu heb ik ongelooflijk veel spierpijn in mijn bovenbenen, maar volgens mij valt de blessure mee. Kan misschien wel kramp geweest zijn? We wachten het af.......
Op naar Berlijn in september......
Martin
