De laatste dag voordat het echte werk gaat beginnen. Op het programma staat een rustig wandelingetje van een uur of vier en in de middag wordt het tassen inpakken, luieren, eten en voetbal kijken. (Ajax – Real Madrid, voor de liefhebbers hè. Ik heb nog een mooi boek gelukkig).
De wandeling kenmerkt zich vandaag door de prachtige, afwisselende omgeving. Ondanks de droogte heeft Marokko prachtige bergen, schattige dorpjes met leuke doorkijkjes (iedereen doet ook mee aan de regionale wedstrijd ‘wie heeft de mooiste voordeur’), mooie bomen en een stuwmeer.
Onze hoofdgids Mohammed
Saillant detail over het stuwmeer: het meer is betrekkelijk nieuw en speciaal hiervoor is het ‘oude’ dorp onder water gezet – hier en daar zie je nog een dak – en ernaast staat het nieuwe dorp Ouirgane. Opvallend ook in Marokko zijn de vele fruitbomen. Zoals Nederland overal appelbomen heeft staan, staan er hier naast de appelbomen ook vijgenbomen, olijfbomen en dadelbomen. Allemaal vrij-plukbaar. Jummie!
Iedereen in de startblokken
We zijn nog geen vier dagen in Marokko en het lijkt er op dat we inderdaad aan het acclimatiseren zijn. De hitte is (bijna) geen ‘issue’ meer. Tuurlijk is het warm! 39 graden, maar daar draaien we ons hand niet meer voor om. Alhoewel, vanmiddag is het zo bloedjeheet dat een vette onweersbui er toch dik inzit. Maar goed, we zijn er klaar voor. Het medisch team is er klaar voor. Vandaag blijft het voor hen bij hier en daar een zalfje smeren en een pleistertje plakken. Ook de drie gidsen Mohammed, Ahmed en Jamal hebben er zin in. Zij hebben ons tot nu toe perfect begeleid door de omgeving. Reuze knap hoe zij ons door de warrige weggetjes in de Ouirgaanse bush weten te leiden. Soms zijn de paden ver te zoeken en lopen we door een opgedroogde rivier annex riool of dwars door een struik. In Marokko kan het allemaal!
Verder is het alleen nog tassen inpakken voor de trekking die morgen van start gaat: een dagrugzak, een tas met spullen voor op de berg en een tas met vuile was die in het hotel achterblijft. Die laatste halen we op de terugweg op.
De komende negen dagen gaan we de Toubkal op: veel sjouwen, bergop en bergaf, weinig douchen en veel stinken. We hebben er zin in!