Sporten in teamverband is het gemakkelijkst vol te houden. Ik heb jaren lang gekorfbald. Wij waren verplicht 2x per week te trainen en zaterdags hadden wij onze wedstrijd. Een vast ritme waar geen afspraak, verjaardag, vergadering of zelfs vakantie tussen kon worden. Jaar in, jaar uit. En natuurlijk had ik af en toe geen zin om te trainen. Ik had 2 avonddiensten in de week en dan ook nog eens 2x trainen. Maar ja korfbal is een teamsport, dus ik moest wel. Als ik niet kwam dan kon mijn vak niet goed trainen en ik baalde ook altijd als er iemand niet was. Maar juist dat ritme en de verplichting maakt het zo makkelijk. Het moeilijkste is natuurlijk na het werk, thuis komen, eten en dan weer weg moeten. Maar als ik eenmaal op de training was kreeg ik weer zin, want het was altijd uiterst gezellig tijdens en na het sporten. Toen ik stopte met korfbal was ik van plan om te gaan tennissen en squashen, maar door een blessure aan de knie waren die sporten niet meer mogelijk. Ja wat dan? Zo, n 7 jaar geleden heb ik nordic walken opgepakt. Ik schaamde me diep met die stokken, ik vond het wat voor oude vrouwen en hoopte steeds niemand tegen te komen. Nu ben ik over die schaamte heen, want het loopt echt heerlijk en je gebruikt al je spieren in je lichaam. Ook hier heb ik een stok achter de deur. Want ieder zondagochtend terwijl ik ga nordic walken gaat mijn man samen met een vriend hardlopen. Het komt echt wel een keer voor dat wij liever nog even een paar uur in bed blijven liggen, maar dat kan niet want Steef staat te wachten. Gelukkig maar want iedere keer geniet ik weer van het bewegen, de natuur en de rust om mij heen. Maar 1x in de week nordic walken en die paar kilometer naar mijn werk fietsen is natuurlijk veel te weinig om fit te blijven. Na jaren twijfelen ben ik met vreselijk veel tegenzin naar de sportschool gegaan. Sporten met elkaar en een bal heerlijk, maar een beetje domweg tegen apparaten aanduwen of op een roeiapparaat of crossfiets, niets voor mij. Toch ben ik het gaan doen, want beter iets dan niets. Gelukkig merkte ik al snel dat ik veel fitter werd en weer spieren in mijn lichaam ging voelen, heerlijk. Leuk vind ik het nog steeds niet, maar soms moet je wat. Ik heb dan ook met mijzelf afgesproken dat ik minimaal 2x per week kracht oefeningen doe en afhankelijk van het weer doe ik duur training binnen of lekker buiten op de fiets en nu dan ook wandelen.. Afgelopen woensdag was ik in de sportschool en daar hing een affiche “kom je ook paaldansen”. Jullie begrijpen het al ik heb mij ingeschreven. Tenslotte ben ik moeder van 3 kinderen en bijna 50 jaar het wordt tijd voor wat afwisseling. Mijn kinderen schamen zich dood voor hun moeder en wat mijn man heeft gezegd vertel ik niet. Maar op deze mooie zondagochtend heb ik een les PAAL DANSEN gevolgd en volgens de mooie lief en zwoel pratende leraar was ik een natuurtalent. Mijn ego is weer gegroeid en ik heb weer met veel plezier gesport. Morgen heb ik vast heel veel spierpijn in mijn armen en in mijn kaken, want gelachen hebben