Daar zijn we weer!

Net terug van het trainingsweekend in de Ardennen. Wat een enorm leuk weekend hebben we gehad. Vrijdagavond kwam ik om 22.30 uur aan. Werd direct door Petra welkom geheten. Erg prettig. Daarna een bedje gezocht. Samen met Astrid, Hanneke en DV Yvonne op een kamer. Gezellig hoor. Nog even wat bijgekletst en toen lekker slapen, hoewel.... Mijn kamergenotes hadden de glucose sensor ingekregen. Astrid had er wat problemen mee en sporng 's nacht boos uit bed om Yvonne wakker te maken, want die kon het alarm van de sensor uitzetten. Daarna toch in slaap gevallen om om 5.30 uur weer wakker gemaakt te worden door de wekker. Het was de bedoeling om tegen 7 uur met de auto naar de wandeltocht te gaan. We vertrokken mooi op tijd en hebben een prachtige tocht gelopen. Door de heuvels en landschappen van de Ardennen. Dit was rond de 12 km. We hebben er, door redelijk veel zoeken welke kant we uit moesten en stops om op elkaar te wachten en regenkleding aan en uit te trekken, redelijk lang over gedaan. Toen we terugkwamen direct begonnen aan een 2e tocht van ong 8 km. Deze moest toch wel in een redelijk tempo gelopen worden, want we konden natuurlijk niet te laat komen voor Nederland- Japan(dat dachten we toen nog!). Ook dit was een mooie tocht. Wel wat meer over asvalt dan die ochtend.
Klokslag 13.30 stapten we de televisiekamer in en konden we ons instaleren voor de wedstrijd. Hier valt heel weinig over te vertellen behalve natuurlijk dat ze hebben gewonnen. Er waren er toch nog genoeg die gelukkig niet van voetbal houden. Die konden Gokmen helpen met de voorbereiding van de Turkse BBQ. Terwijl Karin en Jeroen nog wat laatste boodschappen en een partytent hadden gehaald konden de BBQ's veilig aangestoken worden. Wat hebben wij heerlijk gegeten! Heel wat anders dan die saaie hamburgers en sateetjes! Chefkok hoor die Gokmen.
Na het eten uitbuiken en er werd al snel een poule gemaakt voor het tafelvoetbal. Gezien dat er binnen deze groep heel wat voetbaltalenten zitten en dat het er heel fanatiek aan toe kan gaan. Wisten jullie trouwens dat draaien niet mag????? En dat links veel moeilijker beweegt dan rechts???
We overwegen om de ezels in Marokko een tafel op de rug te binden.
De volgende ochtend werden we om 5.15 uur(!) liefdevol gewekt door Marion en Karin. Ze kwamen even 7 buisjes bloed afnemen. We doen ook alles voor het onderzoek. Daarna mochten we ons melden bij Theo voor de sensewear onderzoeken. Stiekem nog heel even in bed gedoken, maar we moesten toch om 7 uur weer vertrekken. Werd iets later want we kwamen erachter dat we Theo waren vergeten!
Uiteindelijk om 8 uur waren we weer aan het wandelen. Met wat meer snelheid dan de vorige dag(makkelijke weg) werkten we weer 11 km weg. Om 11.30 uur stonden we bij de auto's. Besloten dat we terug naar het huis zouden gaan en daar verraste Samia(die geblesseerd achter was gebleven) ons met een heerlijke soep en verschillende salades.
Alles opgeruimd en na het afsluitende praatje van Bas ben ik samen met Jeroen naar huis gereden, waar ik in Zwolle op het station heel toevallig mijn gezinnetje tegenkwam.
Nu ben ik Lekker weer thuis met een heel goed gevoel over het weekend, de groep en alles wat we samen de komende maanden gaan beleven. We gaan het halen!
De anderen schrijven vast wat ik ben vergeten.

Groeten Christel