Martin Landstra is 39 jaar en woonachtig in Boxmeer. Martin heeft sinds de zomer van 2007 diabetes type 2 en is één van de deelnemers aan de Atlas Diabetes Challenge 2010. In voorbereiding op de tocht, die in september 2010 van start gaat, loopt Martin in april 2010 de marathon van Rotterdam!
1. Martin, je gaat een marathon lopen en je hebt diabetes type 2. Voor sommige mensen misschien een vreemde combinatie. Wat is de reden dat je deze stap hebt genomen?
De reden is dat ik oorspronkelijk ben gaan hardlopen om gewicht kwijt te raken. Ik vond het lopen zo leuk dat ik aan een aantal wedstrijdjes mee ben gaan doen. Ik heb onder andere de zevenheuvelenloop in Nijmegen gedaan en de halve marathon van Boxmeer. Na de halve marathon vond ik dat ik toe was aan een nieuwe uitdaging. Dat is de marathon geworden.
Type 2 diabetes hoeft absoluut geen belemmering te zijn om aan sport te doen. Sterker nog, het bewegen is van positieve invloed op je bloedsuikers en je algemeen welbevinden. Misschien is een marathon wat extreem, maar ik heb graag een doel waar ik naartoe kan werken.
2. Hoe heb jij je voorbereid op een marathon?
Samen met mijn fysiotherapeut, Huib Rost (voormalig top triatleet) is een trainingsprogramma in elkaar gezet. Ik moest vooral meer kilometers gaan maken, maar met een lagere hartslag. Je kunt geen marathon lopen met een hartslag die continue boven de 160 slagen per minuut ligt. Mijn trainingen zijn qua afstand toegenomen van de ongeveer 45 kilometer per week die ik voorheen liep tot circa 75 kilometer per week nu.
Naast de trainingen zijn er ook een aantal wedstrijdjes ingepland om even te testen hoe ik ervoor sta. Een aantal weken geleden heb ik een wedstrijd gelopen in Apeldoorn over 27,5 kilometer en op 20 maart de halve marathon van St. Anthonis. Beide wedstrijden zijn prima gegaan!
3. Ben je tijdens de voorbereidingen nog tegen problemen aangelopen?
Niet echt. Ik heb de week voor de halve marathon in St. Anthonis wel wat last gehad van mijn kuit. Er zat een overbelastingsblessure als gevolg van de vele trainingskilometers. Huib heeft dit behandeld en ik ben er nu weer volledig vanaf.
4. Hoeveel mensen met diabetes type 2 zullen een marathon gaan lopen?
Ik hoop heel veel, maar dit weet ik echt niet. Ik heb gemerkt dat het best veel tijd kost om je goed voor te bereiden op een marathon. Je moet het dus echt leuk vinden om zo veel kilometers per week te maken. Het vereist zeker discipline, want ook als het koud is of als het regent moet er toch gelopen worden.
Ik zou het al heel goed vinden als mensen met diabetes type 2 meer zouden gaan bewegen. Of ze dan uiteindelijk allemaal een marathon moeten gaan lopen weet ik niet. Het maximale deelnemersaantal zou dan ruim worden overschreden denk ik……
5. Hoe past deze marathon in je voorbereiding op de Atlas Diabetes Challenge 2010?
Ik had de marathon al gepland voordat ik wist dat ik mee mocht doen aan de Atlas Diabetes Challenge. Ik heb nadat ik hoorde dat ik mee mocht met de Challenge contact opgenomen met de Bas van de Goor Foundation om te overleggen. Zij vonden het geen enkel probleem om beide te doen. In de voorbereiding op de marathon, loop ik voornamelijk veel hard en schiet het wandelen er wel eens bij in. Na de marathon zal ik het hardlopen wat gaan afbouwen en iets meer gaan wandelen. Ik denk trouwens wel dat als ik een marathon uit kan lopen, ik ook wel in staat zal zijn de Toubkal te beklimmen.
6. Wat is je ervaring met sporten? Vormt je diabetes daarin een belemmerende factor?
Nee, eigenlijk niet. Sinds ik meer ben gaan bewegen, heb ik mijn bloedsuikers perfect onder controle. Mijn Hba1c is momenteel 5,4% en waarden van boven de 7mmol heb ik al heel lang niet meer gezien. Vanaf dinsdag 23 maart 2010 gebruik ik helemaal geen medicijnen (metformine) meer voor mijn diabetes. Ik hoop dat ik dat een tijdje kan volhouden.
Het is dus eigenlijk omgekeerd. De belemmerende factor was het niet sporten….
7. Welke rol speelt diabetes in jouw leven?
Diabetes speelt al heel lang een rol in mijn leven. Mijn vrouw heeft type 1 vanaf haar 10e en mijn jongste dochter sinds een jaar of 2 ook. Type 2 zit bij mij in de familie, maar met name op oudere leeftijd. De reden dat ik het zo “jong” heb gekregen ligt aan mijn levensstijl en daarbij horend overgewicht. Nadat ik de diabetes een jaar genegeerd heb, heb ik de knop omgezet en heb ik geprobeerd er wat aan te doen. Eigenlijk kun je zeggen dat, hoewel het natuurlijk niet leuk is om type 2 te hebben, het een positieve invloed op mij heeft gehad. Ik voel mij nu veel beter dan voorheen!
8. Wat zijn je verwachtingen m.b.t. het beklimmen van de hoogste berg van Marokko; de Jbel Toubkal?
Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik er van kan verwachten. Het zal met name de hoogte zijn (ijle lucht) wat vermoeiend zal zijn. Wat de invloed daarvan is op mijn bloedsuikers weet ik niet. Dat zullen we daar gaan ervaren. Ik kijk er wel echt naar uit en heb er geweldig veel zin in!
Ik vind het fantastisch dat we met de groep deze berg gaan beklimmen en met z’n allen kunnen laten zien dat diabetes type 2 geen belemmering hoeft te zijn om dit soort dingen te doen en dat bewegen een positieve invloed heeft op het ziektebeeld. Daarnaast hoop ik dat het medisch onderzoek resultaten zal opleveren waarmee anderen in de toekomst geholpen kunnen worden.
Martin hartelijk dank voor je antwoorden en succes met alle voorbereidingen.