1. Vertel kort iets over jezelf (dagelijks leven, werk, thuissituatie)
Ik ben 50 jaar oud, gehuwd en heb 4 kinderen. De enige jongen van het viertallige stel is 14 jaar oud en de drie meiden zijn 24, 21 en 5 jaar oud. Ik kom uit een gezin bestaande uit 6 kinderen, twee broers en drie zussen; allen sinds 1979 woonachtig in Nederland. Toen ik voor het eerst naar Nederland kwam sprak ik alleen Frans. Na drie jaar les in de Nederlandse taal te hebben genoten, begon ik met een MBO-opleiding gericht op maatschappelijk werk. Aansluitend heb ik Pedagogiek aan de Fontys Hogeschool gestudeerd. Daarnaast heb ik diverse trainingen en cursussen gevolgd in de richting van geluidstechniek, videomontage en regie.
Ik heb gewerkt als programmamaker televisie, leraar basisonderwijs, consulent inburgering, bijstandsambtenaar en cursistenbegeleider. Momenteel ben ik werkzaam als re-integratie consulent bij de gemeente Den Haag. In mijn huidige functie ben ik bezig met het begeleiden, coachen en plaatsen van de uitkeringsgerechtigden op scholingstrajecten, gesubsidieerde bannen en reguliere arbeid.
2. Wanneer en hoe kwam je erachter dat je diabetes type 2 had?
Ik kreeg in maart 2008 te horen dat ik diabetes type 2 had. Tijdens een EHBO/BHV herhalingscursus werd ik duizelig en misselijk. Na een onderzoekje bij de huisarts gedurende dezelfde dag, kreeg ik te horen dat ik diabetes heb. Het klonk mij onecht in de oren, omdat ik heel veel aan sport deed. Ik zat op fitness, squashen en ging regelmatig hardlopen.
3. Wat betekent een leven met diabetes voor je?
Ik ben de rest van mijn leven geconfronteerd met een ziekte die ik al jaren had gevreesd. Bij mijn ouders is namelijk ook diabetes geconstateerd. Als een grote shock kwam het nieuws dus niet aan.
Vanaf het moment dat suikerziekte bij mij was vastgesteld, heb ik mijn leven anders ingericht. Ik werd me ervan bewust wat ik at en paste mijn eetpatroon aan. Gezond voedsel, regelmatigheden en de juiste proporties werden mijn nieuwste richtlijnen. Echter, de gedachte dat ik meer aan beweging moet doen dwaalt nog steeds in mijn hoofd rond.
4. Vertel iets over je sport- of beweeggeschiedenis?
Ik deed aan hardlopen, squashen en fitness. Verder deed ik regelmatig mee aan de jaarlijkse ‘City Pier City Marathonloop’ die rond maart in Den Haag wordt georganiseerd.
5. Op welke manier ben je in aanraking gekomen met de Atlas Challenge?
Via de nieuwsbrief ‘Bloedsuiker’.
6. Waarom heb je je ingeschreven voor de Atlas Challenge?
Het was een kans die ik onmogelijk aan mij voorbij kon laten gaan. Ik zag de mogelijkheid om ondanks mijn beperkingen, de top van Toubkal te bereiken. Een pittoresk plekje in het land waar ik mijn jeugd heb doorgebracht. Niettemin, mijn voornaamste doel van de Challenge is: Met een grote en diverse groep mensen de top van Toubkal te bereiken. Deze groep heeft met elkaar gemeen dat ze diabetes type 2 hebben, maar ook het lef om de wereld te tonen dat topprestaties niet alleen voor gezonde mensen zijn weggelegd. Immers, diabetes en sporten gaan prima samen.
7. Wat verwacht je met de Atlas Challenge te bereiken?
Ik kijk vol verwachting uit naar het onderzoek en de uitslagen daarvan en de ervaringen van groepsgenoten, maar bovenal kijk ik ontzettend uit naar het bereiken van ons gemeenschappelijk doel.
8. Hoe heb je de medische testen in de Isala Klinieken in Zwolle ervaren?
Prima, aardige mensen allemaal.
9. Hoe ga je je voorbereiden op de Atlas Challenge?
Ik ga binnenkort weer fitnessen om mijn conditie op te bouwen. Daarnaast ga ik in de zomer van dit jaar met mijn gezin op vakantie naar Marokko. Het streven is om samen met hen de bergwandeling te gaan beproeven.
10. Kun je een kreet (1 zin) beschrijven die jouw deelname aan de Atlas Challenge verwoord?
Kinderen leren door ervaringen en nieuwe indrukken op te doen. Wie niet wil ervaren komt nooit achter de werkelijkheid. Meedoen aan de Atlas Challenge is een ‘once in a lifetime kans’ die ik niet aan mij voorbij kan laten gaan.