Wat doe je in het dagelijks leven?
Ik ben General Manager/buitendienstmedewerker van de firma APC Cardiovascular Ltd Nederland, een vertegenwoordiging van non-invasieve cardiovasculaire diagnostische hulpmiddelen en apparatuur. Hieronder vallen: ECG, Bloeddruk, Spirometrie en aanverwante artikelen. APC Cardiovasculair Ltd Nederland is een firma van 7 mensen, en mijn dagelijkse functie is buitendienst. APC Cardiovascular Ltd Nederland werkt o.a. met ziekenhuizen, huisartsen en particulieren.
Wanneer en hoe kwam je erachter dat je diabetes type 2 had?
Op 18 december 2003 was ik op de Medica, Dusseldorf, een grote beurs op het gebied van medische apparatuur. Daar ik al weken erg moe was, en veel overgewicht had opgebouwd, heeft mijn huisarts mij laten testen. Mijn bloedsuiker was 18 en mij bloeddruk was 175/105. Na de diagnose D2 ben ik op Medformine overgestapt. Deze therapie had, daar ik ook ben gaan afvallen, succes en mijn bloedsuiker was binnen 8 weken op 7. Toen ik echter op gewicht was – 88 kg – werd het moeilijker om mijn bloedsuiker op peil te houden. Ik schommelde nogal, en kwam erachter dat ik voor verschillende voedingmiddelen “allergisch” was. Door een aantal voedingstoftesten hebben we eerst uitgezocht welke voedingstoffen dat waren, en daar een leefstijl op afgestemd.
Wat betekent een leven met diabetes voor je?
D2 heeft een grote invloed op mijn leven. Ik moet dagelijks rekening houden met wat ik eet, wanneer ik eet en hoeveel ik eet. Samen met mijn huisarts en internist hebben we gezocht nar de juiste verhouding van medicatie, daar ik gewicht toenam bij een verhoging van Medformine. Daarnaast is mijn bloedsuikerspiegel sterk afhankelijk van mijn gewicht. Ik ben “allergisch voor brood. D.w.z. als ik boord eet, dan stijgt mijn bloedsuiker erg sterk, en krijg ik een “hongergevoel”. Ik leg dat uit als “ik moet dan de keukenkastjes dichttimmeren, anders eet ik alle koekje op die ik kan vinden”. In plaats van brood eet ik nu crackers. Ik ben allergisch voor chocola, daar wordt ik hyperactief van. Ik ben allergisch voor Chinees eten, daar wordt ik moe en lusteloos van. Ik mag niet te veel melkproducten per dag nemen, daarvan krijg ik een misselijkheidgevoel. Het lijkt allemaal dramatisch als je het zo vertelt, maar het valt wel mee, er zijn genoeg dingen die je kunt eten, en we hebben een heel receptenboek opgebouwd met lekkernijen. Ik kan alle nationaliteiten eten, zolang het maar niet chinees is. Daar ik echter veel onderweg ben, is het zaak om op de juiste tijden te eten, en het juiste te eten. Dat betekent dat ik mijn eigen crackers mee moeten nemen, ook als ik ergens overnacht. Kan dat niet dan ik eet ik geroosterd brood met mager beleg. Ik moet constant aan mijn gewicht denken, dat is zo wisselvallig als mijn bloedsuiker. Bewegen speelt hierbij een grote rol.
Doe je aan sport, zo ja welke?
Ik sport niet veel. Door mijn werk, ben veel onderweg en maak lange dagen, ben ik geen lid van een vereniging. De laatste jaren ben ik aan het wandelen, dat kun je alleen, en i.o. altijd en overal. Door mijn werk moest ik naar Finland en ben door een cardioloog aan het Nordic Walking gegaan. We hebben een weekend in de Finse bossen rond Kuopio verbracht. Sinds die tijd wandel ik regelmatig. Ik probeer iedere zondagmoren 20 km te lopen (Nordic Walking) en doe dat dan met een snelheid van 5.4 km per uur. De laatste maanden zijn dat ongeveer 4 tot 4,5 uur per zondag.
Op welke manier ben je in aanraking gekomen met de Atlas Challenge?
Ik ben door middel van mijn werk in aanraking gekomen met de Atlas Challenge. Daar wij als APC Cardiovascular Ltd Nederland voor de laatste Challenge tocht apparatuur ter beschikken hebben gesteld, kwam ik in contact met Suzanna de Vries en Eelco de Koning. Tijdens een afspraak met Suzanna de Vries i.v.m. de Dam-tot-Dam loop, kwam het gesprek op de Atlas Challenge 2010. Daar ik zelf ook D2 patiënt ben, en ik weet hoe belangrijk bewegen is, heb ik me voor de Challenge opgegeven.
Waarom heb je je ingeschreven voor de Atlas Challenge?
Ik heb me voor de Challenge opgegeven, daar ik merk dat als ik wandel (Nordic Walking) ik me veel beter voel. We maken nu tijdens onze vacanties tochten door Noord Spanje (Gallicia). We gaan daarvoor zoveel mogelijk “van de weg af” en zoeken iedere keer een nieuwe “challenge”. Het dienen iedere keer weer uitdagingen te zijn.
Wat verwacht je met de Atlas Challenge te bereiken?
Ik verwacht van de Challenge een motiverend gevoel over te houden. Bewijzen voor jezelf, en voor anderen dat je het kunt. Bewijzen dat je, met al de “beperkingen” die je hebt met eten, op je gewicht letten, regelmatig bewegen, goed kunt functioneren. D2 mag geen excuus worden voor overgewicht, of weinig bewegen, om dat je “dit niet of dat niet kunt”. Ik heb deze motivatie nodig, iedere dag in mijn leven, om in lijn te blijven.
Hoe ga je je voorbereiden op de Atlas Challenge?
Ik ga me op de Atlas Challenge 2010 voorbereiden door vanaf Januari in een strak schema te bewegen. We gaan targets zetten en regelmatig weekeinden wandelen. Ik krijg daarbij hulp van mijn vrouw Elena, mijn dochter Milka en haar vriend Sander. Samen gaan we de Challenge aan. Het valt samen met ons trainingsprogramma voor de zomer van 2010, waarin we in Galicia, Spanje gaan wandelen. We willen dan on-officiëel naar Santiago de Compostela wandelen, door dagmarsen op te zetten. We willen 20 tot 30 km per dag wandelen. Daarnaast ga ik vanaf februari deelnemen aan een D2 programma aan de Universiteit van Nijmegen, waarin bewegen centraal staat. In januari ga ik samen met de fysiotherapie een Fitheid programma opzetten, dat we een of tweemaal per week afwerken. Het is voor mij een persoonlijke “must” om de Atlas op te gaan.
Kun je een kreet (1 zin) beschrijven die jouw deelname aan de Atlas Challenge verwoord?
“Niets is onmogelijk” !